امروز
شنبه 27 شهریور 1400
11:57

تعاریف

This post is also available in: English (English)

تعریف کلی بازرگانی (مفاهیم پایه)

انسان موجودی است اجتماعی که تداوم حیات وی در قالب تشکیل اجتماعات انسانی میسر بوده و برای تامین نیازهای متنوع خود، اقدام به مبادله با دیگران کرده است و در طول تاریخ آن را رشد و توسعه داده است.

امروزه کار مبادله و امور مربوط به داد و ستد کالاها و خدمات، همزمان با افزایش جمعیت، پیشرفت های علمی و متنوع تر شدن نیازهای جامعه، بسیار وسیعتر و پیچیده تر از گذشته شده است و دامنه وسیعی از فعالیت های انسانی را در بر گرفته است.

هر چند امروزه واژه بازرگانی مترادف با تجارت و مبادله به کار می رود، اما تفاوت هایی با یکدیگر دارند که با ملاحظه تعریف آنها، این تفاوتها بهتر مشخص می شود.

مفاهیم پایه بازرگانی

مبادله

از نظر تاریخی دادن جنس و گرفتن کالا از دیگران، مبادله نام دارد. این مفهوم حتی در دورانی که مبادله در آن با پول انجام می شود نیز صادق است.

تجارت

انجام مبادله و داد و ستد با هدف کسب سود را تجارت می گویند.

بازرگانی

به فعالیت هایی که در جریان مبادله کالا و یا خدمات از مرحله تولید (تامین مواد خام، فعالیت های مربوط به ساخت و یا عرضه خدمت و …) تا زمانی که به دست مصرف کننده می رسد (حمل و نقل، توزیع و …)، بازرگانی می گویند.

بازرگان

به کسی گفته می شود که با توجه به شرایط زمانی و مکانی، کار تشخیص نیازها و تولید، کالا و خدماتی را برعهده دارد که عرضه آنها مستلزم صرفه جویی و سودبخشی لازم است.

وظایف بازرگانی

فعالیت های بازرگانی بر مبنای تعریفی که گفته شده، نقش پل ارتباطی را برای عوامل تولید، کالا و مصزف کنندگان ایفا می کند و در حول دو محور زیر فعالیت می کند:

  1. تهیه و تدارک مواد، عوامل تولید و سایر خدمات مربوط به آن برای به گردش درآوردن فعالیت های تولیدی و خدماتی
  2. تلاش برای هدایت کالاهای تهیه شده و رساندن آن به دست مصرف کنندگان

معاملات بازرگانی

در ماده ۲ قانون تجارت ایران، معاملات بازرگانی به ده نوع زیر محدود شده است:

  1. خرید یا تحصیل هر نوع ممال منقول به قصد فروش یا اجاره، اعم از اینکه تصرفاتی در آن شده و یا نشده باشد.
  2. تصدی حمل و نقل از راه خشکی، آب یا هوا به هر نحوی که باشد.
  3. هر قسم عملیات دلالی یا حق العمل کاری (کمیسیون) و یا عاملی و همچنین تصدی به هر نوع تاسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد شود، از قبیل تسهیل معاملات ملکی یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و جز اینها.
  4. تاسیس و به کار انداختن هرگونه کارخانه مشروط بر اینکه برای رفع حوتئج شخصی نباشد.
  5. تصدی عملیات حراجی.
  6. هر قسم عملیات صرافی بانکی.
  7. تصدی هر قسم نمایشگاه های عمومی.
  8. معاملات برواتی اعم از اینکه بین تاجر یا غیرتاجر باشد.
  9. عملیات بیمه دریایی و غیر دریایی.
  10. کشتی سازی، خرید و فروش کشتی و کشتیرانی داخلی یا خارجی و معاملات مربوط به آن.

 معاملات تجاری

معاملات تجاری به موجب ماده ۳ قانون تجارت ایران به شرح زیر تبیین شده است:

  1. کلیه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان و بانک ها
  2. کلیه معاملاتی که تاجر یا غیرتاجر برای حوائج تجاری خود انجام می دهد
  3. کلیه معاملاتی که اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجاری ارباب خود انجام می دهد
  4. کلیه معاملات در شرکت های تجاری

خدمات بازرگانی

1.      خدمات بازرگانی به تولیدکننده

تولیدکنندگان کالا و خدمات برای تولید کالا و یا عرضه خدمت نیازمند به مواد و وسایلی هستند تا بوسیله آنها بتوانند محصول خود را ساخته و عرضه کنند. این موارد شامل خریدن ماشینها، مواد اولیه، ابزار، قطعات و … است که در حوزه شناسایی منابع، تامین، تجهیز و تدارک مواد و وسایل در پوشش خدمات بازرگانی به تولیدکننده عرضه می شود.

از سوی دیگر رساندن کالا و خدمات به مصرف کنندگان نیز ازجمله فعالیت هایی است که روند خدمات بازرگانی، برای تولیدکننده انجام می دهد و نگرانیهای وی را برای رساندن محصول به مصرف کننده برطرف می سازد.

2.      خدمات بازرگانی به مصرف کننده

خدمات بازرگانی با شناسایی نیازها و سلیقه های مشتری، تلاش می کند تا کالا و خدمات تولید شده، متناسب با رفع نیاز و در جهت کسب رضایت مشتری، تهیه و عرضه شود.

در این راه با برنامه هایی که تدوین می کند می تواند با شناسایی استعدادهای مشتری، زمان پرداخت بهای کالا و یا خدمت را متناسب با توانایی های وی تنظیم کند.

3.      خدمات بازرگانی به اقتصاد کشور

فعالیتهای بازرگانی در خدمت اجرای سیاستها و روش هایی است که اقتصاد هر کشوری برای خود بوجود می آورد.

مثلا چنانچه به دلایلی در یک کشور، ضرورت به این باشد که ورود کالای مشخصی به کشور ممنوع شود، بازرگانی با اجرای این سیاست موجب تقویت تصمیم گیریهای اقتصادی کشور می شود.

چنانچه صادرات کالایی در اولویت سیاستهای کشور باشد، بازرگانی از طریق اجرای این سیاست، در خدمت تقویت بنیه اقتصادی کشور قرار خواهد گرفت. از سوی دیگر خدمات بازرگانی با تنظیم فاصله زمانی و مکانی بین تولیدکننده و مصرف کننده می تواند گردش کالاها را در اقتصاد کشور به نظم آورد و موجب مطلوب شدن اداره امور اقتصادی مردم یک کشور گردد.

ضمنا از طریق فعالیت های بازرگانی در سطح اقتصاد کشور، تقسیم کار بوجود می آید و هر تولیدکننده کالا و خدمات، به تولید کالای ویژه ای اشتغال می یابد. این امر باعث می شود که توانایی های فردی در کسب مهارتها بیشتر شود و در نتیجه افزایش کارایی تولید و در نهایت، تولید ملی کشور افزایش یابد.

انواع بازرگانی

فعالیتهای بازرگانی از جهت موقعیت مکانی و حیطه جغرافیایی به انواع زیر تقسیم می شود:

1.      بازرگانی داخلی

هرگاه عملیات بازرگانی در داخل مرزهای یک کشور صورت گیرد، از آن با بازرگانی داخلی یاد می کنند. این بدان معناست که محور فعالیت های بازرگانی داخلی، اولا بر روی تامین نیازها از طریق منابع داخلی است و ثانیا، داد و ستدها براساس پول رسمی آن کشور انجام می گردد.

2.      بازرگانی خارجی

به کلیه فعالیت های بازرگانی که با خارج از مرزهای یک کشور انجام می پذیرد، بازرگانی خارجی گفته می شود.

هدف از شرکت در بازرگانی خارجی، تامین وسایل و تجهیزات موردنیاز با بهای ارزانتر، مناسبتر و به دست آوردن منفعت و سود حاصل از بازرگانی است.

بدیهی است در بازرگانی خارجی، پولی که برای معاملات بازرگانی مبادله می شود، پول خارجی (ارز) است.

3.      بازرگانی منطقه ای

هرگاه معاملات بازرگانی بین دو یا چند کشور در یک منطقه جغرافیایی صورت گیرد، می گوییم با بازرگانی منطقه ای سرو کار داریم.

کشورهایی که به موجب پیمان هایی در بازرگانی منطقه ای شرکت می کنند، از نظر تجارت خارجی بین یکدیگر قائل به امتیازات و تسهیلاتی می شوند که در صورت عدم وجود قرارداد بازرگانی منطقه ای، آن تسهیلات و امتیازات  وجود نخواهد داشت.

اهداف بازرگانی منطقه ای

اهداف مهمی که موجب همکاری های کشورهای منطقه برای بازرگانی منطقه ای می شود عبارتند از:

  • بوجود آمدن تسهیلات در عملیات بازرگانی
  • افزایش سطح تولید کارخانه ها
  • بالا بردن استاندارد زندگی مردم منطقه
  • فراهم کردن اشتغال برای ساکنان منطقه
  • سهیم شدن در استفاده از منابع یکدیگر
  • سهیم شدن در خطرهای احتمالی که متوجه اقتصاد کشورهای منطقه می شود
  • بوجود آوردن یک سد دفاعی اقتصادی در منطقه برای مقابله با کشورهایی که از لحاظ بازرگانی به رقابت با کشورهای عضو بازرگانی منطقه ای بر می خیزند

واحدهای بازرگانی

فعالیت های اجرایی بازرگانی می تواند به وسیله فرد، گروه و یا سازمان و تشکیلات انجام پذیرد و بصورت خصوصی یا دولتی و یا مختلط اداره گردند که به ویژگی های هر یک از آنها می پردازیم.

واحدهای بازرگانی خصوصی

این واحدها بوسیله فرد و یا افرادی که قصد همکاری با یکدیگر را دارند، بوجود می آیند. در واحدهای بازرگانی انفرادی، سرمایه گذاری، مسئولیت، تصمیم گیری و نحوه اداره بنگاه به عهده یک نفر است.  حوزه فعالیت های آنان محدود، در زمینه رقابتی ضعیف و دوره فعالیت آنها نیز غالبا کوتاه است.

هرچند محاسنی از قبیل آزادی در کار، محدود بودن واحد، امکان ارتباط مستقیم با مشتری برای واحدهای خصوصی برشمرده می شود.

اما این واحدها دارای عیوبی نیز هستند که بعضی از آنها عبارتند از: محدود بودن سرمایه، برنامه ریزی و نحوه مسئولیت در قبال طلبکاران. به همین دلیل گرایش به تولید واحدهای بازرگانی گروهی روز به روز بیشتر می شود. در این واحدها، عده ای از اشخاص سرمایه های معنولا کم یا زیاد خود را روی هم می گذارند تا با مجموع آنها به انجام امور بازرگانی بپردازند.

واحدهای بازرگانی دولتی

در واحدهای بازرگانی دولتی، تامین سرمایه به عهده دولت است و عوامل اجرایی آن را کارمندان دولت تشکیل می دهند. هدف از تشکیل این واحدها در مجموع مصلحت و بهبود اوضاع اقتصادی و اجتماعی کشور است، هر چند اهداف کلان دیگری را نیز برای آن برشمرده اند که عبارتند از:

1.      اهداف مالی

برخی از واحدهای بازرگانی را دولت ها بدان جهت در اختیار خود می گیرند که با استفاده از منابع آن، برای کشور کسب درآمد کنند، مانند شرکتهای بیمه، بانکها، راه آهن، هواپیمایی و … که در ایران دولتی هستند.

2.      اهداف اقتصادی

برخی از واحدهای دیگر که زیر نظر دولتها فعالیت می کنند با هدف صرفا اقتصادی و تقویت بنیه تولیدی کشور اداره می شوند و البته ممکن است در بعضی از مواقع نیز متضرر شوند، اما چاره ای نیست. زیرا وجود آنها در اقتصاد کلان کشور موثر و ضروری است و بخش خصوصی نیز توان و امکان سرمایه گذاری  در آنها را ندارد، مانند احداث کارخانه های بزرگ صنعتی از قبیل ذوب آهن، تولید فولاد، استخراج معادن، پالایشگاه های پتروشیمی و نیروگاه های برق.

3.      اهداف اجتماعی

واحدهای دیگری نیز وجود دارند که دولتها راسه اداره آن را به عهده می گیرند و هدف از تصدی آنها اهداف اجتماعی و رفاه عمومی است مانند موسسه های درمانی و بهداشتی، موسسه های آموزشی و تربیتی، سازمان بهزیستس، پست و تلفن و …

چالش های واحدهای بازرگانی دولتی

در مورد واحدهای بازرگانی دولتی همواره این اختلاف نظر وجود داشته که برخی، دخالت دولتها را در امور اقتصادی مفید می دانند و برخی دیگر دولتها را تاجر و صنعتگر خوبی نمی دانند.

دلایلی که منتقدان حضور دولت در فعالیت های اقتصادی بیان می کنند، این است که تجارب عملی نشان داده است که موتور محرکه فعالیت های اقتصادی «منفعت شخصی» است و آزادی برای فعالیت اقتصادی موجب می شود که مردم برای انتخاب شغل و تولید هر نوع کالایی که انتخاب می کنند، محدودیتی نداشته باشند.

همین امر سبب می گردد تا حداکثر سعی و تلاش خود را به عمل آورند و سطح تولیدات را بالا برند و در نتیجه با دنبال کردن منفعت شخصی، موجبات منافع طبقات مختلف اجتماعی را فراهم آورند.

در عوض طرفداران مداخله دولت در امور اقتصادی، می گویند که تجربه های تاریخی نشان داده است که تعقیب منافع خصوصی افراد منجربه تامین منافع اجتماعی نمی شود و لذا نمیتوان به امید اینکه عدم دخالت دولت موجب سامان یافتن اوضاع اقتصادی می شود منافع جامعه را قربانی منافع خصوصی نمود.

واحدهای بازرگانی مختلط

در واحدهای بازرگانی مختلط ، قسمتی از سرمایه را دولت و قسمتی دیگر را بخش خصوصی تامین می کند .

مثلا در یک بانک که با سرمایه مشترک دولت و بخش خصوصی تاسیس می شود ممکن است ۶۰ درصد سهام از آن دولت و مابقی توسط بخش خصوصی تامین شده باشد.

دولت ها سعی می کنند در ایجاد چنین واحدهایی همیشه بیش از ۵۱ درصد سهام را در دست داشته باشند تا بتوانند بر آنها اعمال مدیریت کنند.

شرح وظایف یک مدیر بازرگانی

شرایط عمومی

داشتن مدرک تحصیلی حداقل کارشناسی مناسب می باشد. طبیعتا مناسب ترین تحصیلات برای این سمت مدیریت بازرگانی می باشد اما مدارک تحصیلی مدیریتی دیگر مانند مدیریت، مدیریت صنعتی، مدیریت اجرایی MBA ، مهندسی صنایع و غیره نیز درصورت داشتن سابقه کاری در این پست مناسب می باشند.

حداقل سابقه مورد نیاز جهت انتخاب مدیر واحد بازرگانی برای یک شرکت بین سه تا پنج سال می باشد که البته این زمان و این سابقه کار با توجه به نوع شرکت و فعالیتها و شرایط آن متفاوت می باشد.

مهارت ها و توانایی ها

این جمله ای بدیهی است اما باید گفته شود که مدیر بازرگانی بایستی توانایی مدیریت واحد بازرگانی یک شرکت را داشته باشد. جهت انجام صحیح و کارآمد این وظیفه مهم، او بایستی با اصول مدیریت، مدیریت مالی، مدیریت بازرگانی، تحقیق بازار، بازاریابی و دیگر روش های و تکنیک های مدیریتی آشنا بوده و حتی به این روش ها مسلط نیز باشد.

از تکنولوژی و قابلیت های فنی شرکت، راهکارهای علمی و نوین مدیریت شناخت کافی داشته باشد و توانائی بالا در برنامه ریزی، سازماندهی، هدایت، هماهنگی، تصمیم گیری و کنترل فعالیت های مختلف واحد بازرگانی همسو با سیاست گذاریها و اهداف خرد و کلان شرکت از ویژگی های بایسته او باشد.

داشتن آگاهی کافی در مورد سیستم های بازاریابی، تکنیک های فروش و روش های تأمین، تدارکات و خرید، مسائل مربوط به عقد قراردادهای فروش و خرید و نکات حقوقی آن ها، قوانین تجارت و همچنین دیگر قوانین مرتبط برای متصدی پست مدیریت بازرگانی ضروری می باشد.

دیگر موارد عبارت اند از:

– آشنایی کامل با اصول مدیریت وسرپرستی افراد

– آشنایی کامل با مسائل مربوط به فروش داخلی وخارجی

– توانایی تهیه گزارش های متنوع در مورد حوزه امور فروش شرکت

– توانایی شناسایی بازارهای موجود و جدید صادراتی از طریق بررسی و مطالعه بازارهای جهانی

– داشتن قوه ابتکار و خلاقیت و طراحی راه حل های نوآورانه در مواجهه با مسائل تجربه نشده و جدید

– توانایی ایجاد ارتباط با نهادها و دستگاه های دولتی و موسسات خصوصی در جهت پیشبرد امور

– آشنایی با تجارت الکترونیک

– آشنائی کامل با مقررات و قوانین مربوط به امور تجارت

– توانائی تماس و ارتباط با قسمت ها و واحدهای مختلف در شرکت و سازمان های خارج از شرکت جهت انجام وظایف جاری

– توانائی تهیه گزارشات و آمارهای مرتبط با مدیریت

– آشنائی کامل با زبان انگلیسی در زمینه امور تجاری و بازرگانی

اختیارات :

– امضاء قراردادها، چک ها و اسناد بهادار و اوراق تعهدآور و مکاتبات خارجی شرکت در صورت تفویض از سوی مدیرعامل از جمله اختیارات مدیر بازرگانی می باشد.

– مصاحبه و استخدام نیروهای واحد بازرگانی، ارزیابی عملکرد آن ها، انجام تشویق و تنبیه پرسنل از دیگر اختیارات مدیر بازرگانی می باشد.

مسئولیت ها و وظایف :

مدیر بازرگانی بایستی گزارش های دوره ای از عملکرد شرکت را در بخش فروش تهیه و ارائه نماید. وی باید در خصوص سیاست های کلان شرکت، اهداف تجاری سازمان و برنامه های استراتژیک در بخش فروش را از مدیریت عامل دریافت کرده و جهت تبدیل آنها به پروژه های اجرایی و برنامه های عملیاتی برای اجرا و دستیابی به اهداف تعیین شده، کوشش لازم را بنماید.

مدیر بازرگانی بایستی روحیه و رویکرد برآوردن خواسته های مشتریان و کسب رضایت مشتریان را در سازمان ایجاد کند.

شرح وظایف :

– کنترل و نظارت بر نحوه انجام خریدهای شرکت در چارچوب مقررات و آئین نامه های معاملات

– مراجعه و تماس با مؤسسات، ‌شرکت ها و کارخانجات در رابطه با تأمین نیازهای شرکت

– دریافت و بررسی آمار و اطلاعات میزان فروش و بررسی علل نوسانات صعودی و نزولی آن و انجام اقدامات مقتضی

– هماهنگی با واحد برنامه ریزی به منظور اطلاع از توان موجود و ‌ظرفیت خالی شرکت جهت توسعه فعالیت های بازاریابی، ‌تحویل به موقع قراردادهای جاری، تدوین برنامه کلان تولید سالیانه

– انتقال اطلاعات قراردادهای عقد شده به واحدهای مرتبط

– مذاکره با مشتریان و تأمین کنندگان و تهیه پیش نویس قراردادهای فروش و خرید و ارائه به مدیریت عامل جهت بررسی و تأیید

– حصول اطمینان از کفایت و صحیح بودن اطلاعات خرید برای کلیه اقدام درخواستی مانند مواد اولیه،‌ قطعات یدکی و …

– جمع آوری اطلاعات مؤثر و مفید و ارائه به مدیران واحدها جهت الگوبرداری از بهترین ها

– نظارت بر کار افراد تحت مدیریت و ارائه رهنمودهای لازم به آنها

– شرکت در جلسات مدیران و شنیدن و دریافت گزارش ها و پاسخگوئی به پرسش ها در رابطه با امور بازرگانی

– ارزیابی کارآئی، خلاقیت و انضباط افراد تحت مدیریت و اقدام لازم دراین خصوص

– هماهنگی و همکاری بامدیریت تضمین کیفیت شرکتهای و کارخانجات طرف قرارداد درجهت افزایش کیفیت محصولات، تطابق قراردادها ومحصولات مربوطه با نیازها، نظرات و الزامات

– تهیه اقلام و اجناس مورد نیاز شرکت با هماهنگی مدیران

– شناسایی رقبا در بازارهای فروش داخلی و خارج کشور و بازاریابی متناسب جهت محصولات و فرآوره های جدید

– بازاریابی، تبلیغات، معرفی شرکت در بازارهای صادراتی و تبلیغات توانمندی های شرکت برای عرضه ی بیشتر محصولات

– ارزیابی توان و کیفیت محصولات طرف قرارداد با شرکت و طراحی برنامه های مناسب برای ارتقاء آن ها

– دریافت دقیق داده های مشتریان از واحد بارزگانی جهت تطابق کامل خرید با درخواست ارائه شده

– گزارشی از فعالیت انجام شده به همراه تجزیه و تحلیل لازم در پایان هر ماه به مدیر عامل

– ارائه سفارشات و زمان درخواست شده از سوی مشتری به واحدهای تولید و برنامه ریزی بارگیری، ترخیص و پیگیری ارسال محموله ها در زمان های درخواستی

– نظارت بر روند خرید محصولات جدید، مواد اولیه، لوازم مصرفی و تجهیزات آزمایشگاهی جهت خرید و واردات

– عقد قراردادها شامل مذاکره با مشتریان و تهیه پیش نویس قرارداد فیمابین، عقدقرارداد و انتقال کلیه اطلاعات آن به واحدهای مرتبط درشرکت، انتقال متمم قرارداد به کارشناس فروش و لحاظ نمودن آن در قرارداد جاری، اعلام عقد قراداد به کارشناس فروش جهت ارائه به واحد برنامه ریزی، نظارت بر انجام فعالیت های بازنگری قراردادهای فروش محصول

– تهیه، تدوین و به روزآوری شرح وظایف پرسنل واحد بازرگانی

– ارزیابی پرسنل در راستای اجرای صحیح نظام ارزیابی پرسنل

– پیش بینی مراحل گشایش اعتبار،حمل و ترخیص کالا به منظور در نظر گرفتن آن ها در برنامه سفارش کالا

– انجام محاسبات لازم به منظور تعیین ارز مورد نیاز خرید کالاهای خارجی

استاندارد آموزشی

حتی در صورتی که مدیر بازرگانی انتخاب و منصوب شده، دارای کلیه مهارت های مندرج در بالا باشد باز هم نیاز به گذراندن برخی دوره های آموزشی را دارد. آموزش دیدن و همچنین یادگیری، فرآیندی مداوم و پیوسته است.

در زیرفهرست دوره های آموزشی ضروری برای متصدی شغل مدیریت بازرگانی یک سازمان ارائه خواهدشد:

– برون سپاری

– مدیریت خرید

– سیستم سنجش رضایت مشتری

– مدیریت برند و برندسازی

– قوانین روز واردات و صادرات

– الگوبرداری از بهترین ها

– اصول و فنون مذاکره موفق

– آشنائی با محصولات شرکت

– مدیریت ارتباط با مشتری

– روش های بازاریابی

– روش های تحلیل بازار

– تبلیغات

– اصطلاحات بین المللی بازرگانی – اینکوترمز

– سیستم های اطلاعات مدیریت

– هوش تجاری

– مدیریت منابع انسانی

– مدیریت استراتژیک

– اصول مدیریت

– مدیریت بحران

– روش های کاهش هزینه

– برنامه ریزی، مدیریت و کنترل پروژه

– کار تیمی

– فنون اداره موثر جلسات

– مدیریت بهره وری

– مدیریت زنجیره تأمین

– مدیریت تکنولوژی

– فن آوری اطلاعات

– تفکر سیستمی

– لجستیک

– هزینه های کیفیت

– رویکرد فرآیندی

واحد بازرگانی

واحد بازرگانی به عنوان قلب تپنده شرکت، مأموریت دارد تا با شناخت و آگاهی از شرایط محیطی و محاطی، بازار مطمئن و سودمندی برای شرکت ایجاد نموده و مسیر رشد و توسعه را فراهم نماید .

این واحد می‌بایست با توجه به پتانسیل‌های موجود، فرصت‌های فروش و عرضه را شناسائی نموده و با تهیه و تدوین پیشنهادات و اسناد تحقیقاتی، زمینه را برای عقد قراردادهای کاری جدید و مشارکت‌های نو فراهم نماید .

هدف :

هدف واحد بازرگانی مدیریت کلیه اموری که به شناسایی ، نگهداری و توسعه مشتریان سودآور و اعتلای نام و نشان تجاری شرکت می انجامد ، می باشد.

واحد بازرگانی این شرکت از دو واحد مستقل (واحد توسعه بازار و واحد فروش) تشکیل شده است.

واحد توسعه بازار

توسعه بازار یکی از استراتژی‌های رشد شرکت است که بازارهای جدیدی را شناسایی کرده و توسعه می‏ دهد .

استراتژی توسعه بازار، مشتریان بالقوه‏ جدید را در بازارهای جدید و غیرمشتریان را در بازار هدف کنونی، هدف خود قرار می ‏دهد .

این واحد در راستای تقویت بانک اطلاعاتی و جذب مشتریان جدید ، اقدام به برنامه ریزی جهت تامین و پوشش نیاز مشتریان بخشهای مختلف می نماید .

اهم وظایف :

  • شناسایی بازارهای بالقوه و جمع آوری اطلاعات مربوطه
  • برنامه ریزی و انجام کلیه فعالیت های ترویج و توسعه فروش
  • شرکت در نمایشگاه های ملی و بین المللی
  • معرفی بهتر و بیشتر شرکت تجارت اورست به خریداران مختلف و همچنین به شرکت های تولیدی و کارخانجات
  • جذب مشتریان جدید
  • مکاتبه با شرکت های معتبر داخلی و خارجی جهت شناسایی و ارائه محصولات
  • بررسی و تحلیل موقعیت بازار از دیدگاه قیمت گذاری و تصمیم سازی جهت تعیین استراتژی قیمت گذاری


واحد فروش

این واحد با ورود به لیست  صادرکننده گان  مورد تایید شرکت های دولتی و خصوصی که در زمینه مواد غذایی و لبنی ، نوشیدنی و شیرخشک فعالیت دارند ، اقدام به فروش محصولات می نماید . 

واحد فروش شرکت تجارت اورست بعد از اطلاع از وجود تقاضا و با توجه به نوع درخواست مشتری ، به کمک واحد بازرگانی نیاز مشتری را سنجیده و پس از تهیه اطلاعات ، قیمت های پیشنهاد ی خود را در اختیار مشتری قرار می دهد .

این واحد از لحظه اخذ سفارش تا زمان تحویل محصول به مشتری ، تمامی مراحل بارگیری و ارسال را مطابق با درخواست مشتری که در ابتدای پروسه فروش توافق گردیده است، پیگیری می نماید تا کالا در زمان مقرر با بهترین کیفیت حمل به دست مشتری برسد .

از دیگر اقدامات این واحد سنجش رضایت مندی مشتریان در بازه های زمانی مشخص می باشد 

مراحل قدم به قدم برای واردات کالا
اگر شما یک وارد کننده تازه کار هستید راهنمای  زیر می توان برای شما بسیار مقید باشد:

1-     آیا فروشنده و تولید کننده کالای مورد نظرتان را در خارج از کشور می شناسید؟ اگر اطلاعات آن را دارید اولین مرحله را طی کردید. در غیر این صورت باید فروشنده آن ابتدا مشخص گردد. 

2-     استعلام مشخصات فنی و قیمت کالا پس از شناسایی سازنده یا فروشنده

3-     دریافت نمونه کالا (توصیه می شود حتما” قبل از انجام واردات تجاری نمونه کالا دریافت و بررسی گردد).

4-     تصمیم گیری در رابطه با نوع ، مدل و تعداد کالای وارد اتی – که با توجه به شرایط فروش در بازار داخلی، قیمت تمام شده کالا – میزان تقاضا – زمان فروش کالا و سایر آیتم های دیگر قابل محاسبه می باشد.

5-     دریافت پیش فاکتور از فروشنده ( پروفرما اینویس ) با شرایط و مفاد دو جانبه و رعایت نکات لازم در آن

6-     داشتن اطلاعات کافی از تعرفه گمرکی و شرایط واردات کالای مزبور

7-     داشتن اطلاعات در مورد هزینه های مرتبط با واردات کالا از ابتدا تا پس از ترخیص جهت محاسبه قیمت تمام شده واقعی کالا و تصمیم گیری نهایی

8-     محاسبه قیمت تمام شده واقعی کالا ( قیمت تمام شده کالا در انبار با احتساب کلیه هزینه های سربار مشمول)

9-     دریافت تخفیفات توافق نهایی بر سر قیمت کالا و ترم فروش با فروشنده

10- بررسی تامین بودجه واردات و تصمیم گیری نهایی جهت واردات

11- توافق بر سر شیوه پرداخت مبلغ کالا به فروشنده( ترم پرداخت)

12- توافق در زمان حمل کالا و شیوه حمل. ( ترم تحویل )

13- اطلاع دقیق از مجوزها و استانداردهای لازم برای واردات و توافق جهت اجرای استانداردها با فروشنده

14- چک کردن اسناد حمل مورد نیاز با فروشنده و دریافت تائیدیه از او جهت توانایی ارائه اسناد فوق

15- توافق جهت بازرسی کالا (بنا به ضرورت)

16- آیا کارت بازرگانی دارید؟ اگر بله تمامی اسناد شامل پروفرما و سایر اسناد دیگر می تواند به نام شما صادر گردد، ولی اگر کارت بازرگانی ندارید می بایست از  افراد  باتجربه در امر واردات کمک بگیرید.

17- انجام ثبت سفارش در وزارت بازرگانی قبل از هر گونه پرداخت – متاسفانه برخی تجار که هنوز به سبک سنتی و غیر تخصصی کار می کنند ثبت سفارش را در آخرین مرحله حتی پس پرداخت کل وجه به فروشنده یا حتی پس از رسیدن کالا به گمرکات انجام می دهند(در پرداخت های نقدی T/T) که این عمل باعث بالا رفتن ریسک واردات میگردد، چراکه با توجه به قوانین شناور ممکن است در هر مقطع زمانی قوانین تغییر کرده  و وارد کننده مطلع نباشد و متضرر گردد. ولی چنانچه تاجر قبل از هر اقدامی ثبت سفارش کالا را انجام دهد از بسیاری از مشکلات آتی جلوگیری خواهد نمود.

18- دریافت ایران کد و مجوز اولیه استاندارد در صورت شمول

19- دریافت مجوزهای لازم دیگر جهت واردات  قبل از ورود کالا از سازمانها و ارگانهای ذیربط

20- انجام پیش پرداخت طی توافق قبلی – چه به صورت T/T  یا L/C یا D/P یا سایر ترمها

21- پیگیری و رصد تولید صحیح و به موقع کالا

22- انجام بازرسی قبل از حمل (در صورت لزوم)

23- دریافت نمونه کالا بعد از تولید انبوه و قبل از حمل در صورت ضرورت

24- هماهنگی جهت حمل کالا (در صورت خرید کالا با ترمهایی بجز ترمهایی که حمل کالا به عهده فروشنده باشد)

25- کنترل پیش نویس اسناد حمل

26- پرداخت مبلغ بالانس کالا با ترم توافق شده (در روشT/T)

27- دریافت اصل اسناد حمل از فروشنده

28- پیگیری رسیدن کالا به گمرکات و دریافت اسناد کشتیرانی و سایر اسناد

29- دریافت اسناد تامین ارز

30- دریافت اسناد بازرسی (در صورت لزوم)

31- دریافت مجوزهای لازم از سازمانهای ذیربط  که پس از ورود کالا باید دریافت گردد( باید قبل از انجام واردات مراحل اداری آنها را انجام داده باشید).

32- ترانزیت کالا به سایر گمرکات در صورت نیاز

33- ارائه مدارک و توضیحات کامل به ترخیص کار جهت انجام امور ترخیص

34- پرداخت حقوق و عوارض گمرکی و سایر هزینه های مرتبط با ترخیص کالا

35- حمل کالا به انبار پس از ترخیص

36- انجام تعهدات ارزی (تامین ارز) در صورت وجود و تعهدات مالیاتی ( مالیات واردات) و …